بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپيد
برگهای سبز بيد
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اينک بهار

خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش به حال غنچه‌های نيمه‌باز
خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در اين روزگار
جامه رنگين نمی‌ پوشی بکام
باده رنگين نمی ‌بينی به جام
نقل و سبزه در ميان سفره نيست
جامت از آن می که می ‌بايد تهی است
ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم
ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار
گر نکوبی شيشه غم را به سنگ
هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

فریدون مشیری

چنگی دوره گرد باز آمد

نغمه زد ساز نغمه پردازش

سوز آوازه خوان دف در دست

شد هماهنگ ناله سازش

پای کوبان رسید ودست افشان

دلقک جامه سرخ چهره سیاه

تا پشیزی ز جمع بستاند

از سر خویش بر گرفت کلاه

گرم شد با ادا وشوخی او

سور رامشگران بازاری

چشمکی زد به دختری طناز

خنده ای زد به شیخ دستاری

کودکان را به سوی خویش کشید

که: بهار است و عید می آید

مقدمم فرخ است وفیروز است

شادی از من پدید می آید

این منم پیک نو بهار منم

که به شادی سرود می خوانم

لیک آهسته نغمه اش می گفت:

که نه از شادیم....پی نانم!....

چنگی دوره گرد رفت و هنوز

نغمه ای خوش دارم از او

می دوم سوی ساز کهنه خویش

که همان نغمه را برآرم از او....

"سیمین بهبهانی"

 

 

                                    

                                          

                                              

                                             

                                     

                                           

                                       

 

 

 

 

 

چه میهمانان بی درد سری هستند مردگان

نه به دستی ظرفی را چرک می کنند

نه به حرفی دلی را آلوده

تنها به شمعی قانعند

و اندکی سکوت...

"حسین پناهی"

زمین ک و

زمین کو وطنم؟

طنم؟

"سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سر ها در گریبان است

کسی سر بر نیارد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند

که ره تاریک ولغزان است

وگر دست محبت سوی کس یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است..."

                                 اخوان ثالث                                                                                     

 

                                                 

                                                             

جوهرهء آفرینش مفرد است.و این جوهره عشق نام دارد.عشق نیرویی است ما را بار دیگر به یکدیگر می پیوندد تا تجربه ای را که در زندگی های متعدد جهان پراکنده شده است بار دیگر متراکم سازد.در عشق هیچ خطری وجود ندارد وتو خود این را خواهی آموخت.هزاران سال است که آدمیان یکدیگر را جستجو کرده اند و یکدیگر را یافته اند."پائولو کوئیلو"

                                 سری هم به وبلاگ پائولو کوئیلو بزنید

                                        

    اگر به خانه من آمدی

            برای من ای مهربان چراغ بیار...

                                        

این موارد رابدانیدو به خویشتن خویش اعتماد کنید:

برای سپری کردن زندگی که در آرزویش هستید، همه چیزهای مورد نیاز را در درونتان دارید.

هر کمبود اعتمادی که حس می کنید، در واقع یک توهم است.شما فرزند معجزه آسا و بی نقص کائنات هستیدو فراتر از هر معیاری قدرتمندید.

هر چه بیشتر خود را دوست داشته باشید و از این زندگی لذت ببرید، بیشتر انکه شما را آفریده پرستش خواهید کرد.هر چه بیشتر زیبائی حقیقی خود را مجسم کنید واستعداد بی نظیر خود را بیان کنید، کائنات بیشتر به وجد می آید.

دلیل اینکه اینجا هستید این است-تا حدامکان "شما"یی خارق العاده و بارز باشید.

("اعتماد به نفس"دکتر باربارا دی آنجلیس)

به تماشا سوگند

                 و به آغاز کلام

                                و به پرواز کبوتر از ذهن...